Surə 38 Sad, ayə 31 – 33

1. إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِنَاتُ الْجِيَادُ

   Bir dəfə axşam çağı ona (üç ayağı üstündə durub bir ayağının) dırnağını yerə vuran, qaçağan atlar göstərildi.

   38:31

2. فَقَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّىٰ تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ

   (Süleyman) dedi: «Mən, (günəş) üfüqdə batanadək nemətə olan məhəbbəti Rəbbimi zikr etməkdən üstün tutdum – (atlar məni əsr namazından yayındırdı)».

   38:32

3. رُدُّوهَا عَلَيَّ ۖ فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْأَعْنَاقِ

   (Süleyman): «Onları yanıma qaytarın!» – dedi, sonra da, o atların qıçlarını və boyunlarını vurmağa başladı.

   38:33

Tərcümə: Əlixan Musayev