Mushaf, səhifə 318

  1. إِنَّمَا إِلَٰهُكُمُ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا

    Sizin məbudunuz yalnız Özündən başqa heç bir (haqq) məbud olmayan Allahdır. O, elm ilə hər şeyi əhatə edir».

    20:98

  2. قَالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَيَاةِ أَنْ تَقُولَ لَا مِسَاسَ ۖ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَنْ تُخْلَفَهُ ۖ وَانْظُرْ إِلَىٰ إِلَٰهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۖ لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفًا

    (Musa) dedi: «Çıx get! Sən həyatın boyu: «Mənə toxunmayın, mən də sizə toxunmayım!» – deməli olacaqsan. Səni həm də qurtula bilməyəcəyin əzab günü gözləyir. Sən sitayiş etdiyin məbuduna bax. Biz onu yandıracaq, sonra da dənizə sovuracağıq.

    20:97

  3. قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي

    O dedi: «Mən onların görmədiklərini gördüm. Mən o elçinin ləpirindən [Cəbrailin atının ayağı dəydiyi yerdən] bir ovuc torpaq götürdüm və onu (bəzək əşyalarının üstünə) atdım. Nəfsim məni (buna) sövq etdi».

    20:96

  4. قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يَا سَامِرِيُّ

    (Musa) dedi: «Məqsədin nə idi, ey Samiri?»

    20:95

  5. قَالَ يَا ابْنَ أُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَلَا بِرَأْسِي ۖ إِنِّي خَشِيتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي

    (Harun) dedi: «Ey anamın oğlu! Saqqalımdan, saçımdan tutma. Doğrusu, mən sənin: «İsrail oğullarını bir-birindən ayırdın, sözümə baxmadın!» – deyəcəyindən qorxdum.

    20:94

  6. أَلَّا تَتَّبِعَنِ ۖ أَفَعَصَيْتَ أَمْرِي

    ardımca gəlmədin? Əmrimə qarşımı çıxdın?

    20:93

  7. قَالَ يَا هَارُونُ مَا مَنَعَكَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوا

    (Musa) dedi: «Ey Harun! Onların azdıqlarını gördüyün zaman sənə nə mane oldu ki,

    20:92

  8. قَالُوا لَنْ نَبْرَحَ عَلَيْهِ عَاكِفِينَ حَتَّىٰ يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَىٰ

    Onlar: «Musa yanımıza qayıtmayınca biz ona sitayiş etməkdən əl çəkməyəcəyik!» – dedilər.

    20:91

  9. وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هَارُونُ مِنْ قَبْلُ يَا قَوْمِ إِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهِ ۖ وَإِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمَٰنُ فَاتَّبِعُونِي وَأَطِيعُوا أَمْرِي

    Bundan əvvəl Harun onlara demişdi: «Ey qövmüm! Siz bununla ancaq sınağa çəkildiniz. Həqiqətən, sizin Rəbbiniz Mərhəmətli (Allahdır). Mənə tabe olun və əmrimə itaət edin!»

    20:90

  10. أَفَلَا يَرَوْنَ أَلَّا يَرْجِعُ إِلَيْهِمْ قَوْلًا وَلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا

    Məgər (bu heykəlin) onlara heç bir cavab vermədiyini, onlara nə bir zərər, nə də bir fayda verməyə qadir olmadığını görmürdülərmi?!

    20:89

  11. فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَهُ خُوَارٌ فَقَالُوا هَٰذَا إِلَٰهُكُمْ وَإِلَٰهُ مُوسَىٰ فَنَسِيَ

    (Samiri) onlar üçün böyürən bir buzov heykəli düzəltdi. (Buzova məftun olanlar): «Sizin də məbudunuz, Musanın da məbudu budur. Lakin o (bunu) unutmuşdur» – dedilər.

    20:88

Tərcümə: Əlixan Musayev