Surə 25 Əl-Furqan (Furqan), ayə 27 – 29

1. وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَىٰ يَدَيْهِ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا

   Həmin gün zalım kimsə barmaqlarını dişləyərək deyəcək: «Kaş ki, mən Peyğəmbərin yolunu tutub gedəydim!

   25:27

2. يَا وَيْلَتَىٰ لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا

   Vay halıma! Kaş ki, filankəslə dost olmayaydım!

   25:28

3. لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جَاءَنِي ۗ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِلْإِنْسَانِ خَذُولًا

   Çünki Zikr mənə çatdıqdan sonra o məni ondan uzaqlaşdırdı». Həqiqətən, şeytan insanı tənha qoyub qaçandır.

   25:29

Tərcümə: Əlixan Musayev