Surə 29 Əl-Ənkəbut (Ənkəbut), ayə 28 – 32

1. وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ

   Lutu da (xatırla!) Bir zaman o öz qövmünə belə demişdi: «Doğrudan da, siz özünüzdən əvvəlki aləmlərdən heç kəsin etmədiyi iyrənc bir iş tutursunuz.

   29:28

2. أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَتَأْتُونَ فِي نَادِيكُمُ الْمُنْكَرَ ۖ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

   Doğrudanmı, siz (şəhvətlə) kişilərə yaxınlaşır, yol kəsir və məclislərinizdə (bir-birinizlə) murdar işlər görürsünüz?» Qövmünün cavabı isə ancaq: «Əgər doğru danışanlardansansa, bizə Allahın əzabını gətir!» – demələri oldu.

   29:29

3. قَالَ رَبِّ انْصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ

   (Lut) dedi: «Ey Rəbbim! Fitnə-fəsad törədən qövmün əleyhinə mənə kömək et!»

   29:30

4. وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَىٰ قَالُوا إِنَّا مُهْلِكُو أَهْلِ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۖ إِنَّ أَهْلَهَا كَانُوا ظَالِمِينَ

   Elçilərimiz İbrahimə müjdə gətirdikləri zaman dedilər: «Biz bu şəhərin sakinlərini məhv edəcəyik. Həqiqətən, oranın sakinləri zalımlardır».

   29:31

5. قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطًا ۚ قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ

   (İbrahim) dedi: «Orada Lut da var!» Onlar dedilər: «Biz orada kimin olduğunu yaxşı bilirik. Biz onu da, onun ailəsini də mütləq xilas edəcəyik. Yalnız arvadından başqa. O, geridə qalanlardan olacaq».

   29:32

Tərcümə: Əlixan Musayev