Surə 3 Ali-İmran, ayə 35 – 36

1. إِذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي ۖ إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

   Bir zaman İmranın zövcəsi demişdi: «Ey Rəbbim! Mən bətnimdəkini Sənə (xidmətçi) bir qul olmaq üçün nəzir etdim. (Bu nəziri) məndən qəbul et! Həqiqətən, Sən Eşidənsən, Bilənsən.»

   3:35

2. فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنْثَىٰ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثَىٰ ۖ وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ

   (Nəhayət,) bari-həmlini yerə qoyduğu zaman dedi: «Ey Rəbbim! Mən qız doğdum» – (halbuki,) Allah onun nə doğduğunu yaxşı bilirdi, – «axı oğlan qız kimi deyildir. Mən onun adını Məryəm qoydum, onu və onun nəslini lənətlənmiş şeytandan (qorumağı) Sənə həvalə edirəm.»

   3:36

Tərcümə: Əlixan Musayev