Surə 51 Əz-Zəriyət (Zəriyət), ayə 24 – 46
-
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ
İbrahimin möhtərəm qonaqlarının əhvalatı sənə gəlib çatdımı?
51:24 -
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ
Onlar onun yanına daxil olub: «(Sənə) salam olsun!» – dedilər. (İbrahim:) «Sizə də salam olsun! Siz yad adamlara oxşayırsınız!» – dedi.
51:25 -
فَرَاغَ إِلَىٰ أَهْلِهِ فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ
O, təşviş içində ailəsinin yanına getdi və kök bir buzov (qızardıb) gətirdi.
51:26 -
فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ
Onu onların qabağına qoyub dedi: «Yemək yemirsinizmi?»
51:27 -
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۖ قَالُوا لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ
O, (qonaqların yemədiklərini görüb) onlardan qorxuya düşdü. Onlar: «Qorxma!» – dedilər və ona elmli bir oğlan uşağı ilə müjdə verdilər.
51:28 -
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ
Zövcəsi qışqırıb üz-gözünə vura-vura dedi: «Axı mən sonsuz qoca qarıyam!»
51:29 -
قَالُوا كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ
Onlar dedilər: «Sənin Rəbbin belə demişdir. Həqiqətən, O, Hikmət sahibidir, Biləndir!»
51:30 -
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ
(İbrahim) dedi: «Sizin vəzifəniz nədir, ey elçilər?»
51:31 -
قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُجْرِمِينَ
Onlar dedilər: «Biz günahkar bir qövmə göndərilmişik ki,
51:32 -
لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ طِينٍ
onların üstünə gildən daşlar yağdıraq –
51:33 -
مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ
həddi aşanlar üçün sənin Rəbbinin yanında nişan qoyulmuş (daşlar!)»
51:34 -
فَأَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيهَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
Biz orada olan möminləri (o kənddən) çıxartdıq.
51:35 -
فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ
Lakin orada bir evdən başqa müsəlman tapmadıq.
51:36 -
وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ
Biz ağrılı-acılı əzabdan qorxanlar üçün orada bir əlamət qoyduq.
51:37 -
وَفِي مُوسَىٰ إِذْ أَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ
Musanın əhvalatında da (ibrət) var. O zaman Biz onu Fironun yanına aydın bir dəlillə göndərmişdik.
51:38 -
فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِ وَقَالَ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ
(Firon) öz camaatı ilə birlikdə üz çevirib: «Bu sehrbazdır, ya da dəlidir!» – dedi.
51:39 -
فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ
Biz (Fironu) və əsgərlərini yaxalayıb dənizə atdıq. O, qınanmağa layiq idi.
51:40 -
وَفِي عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ
Ad (qövmünün) hekayətində də (ibrət) var. O zaman Biz onların üstünə xeyir-bərəkətsiz bir külək göndərmişdik.
51:41 -
مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ
O (külək) üstündən keçdiyi hər bir şeyi sovurub külə döndərirdi.
51:42 -
وَفِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّىٰ حِينٍ
Səmud (qövmünün) hekayətində də (ibrət) var. O zaman onlara: «Müəyyən vaxtadək dolanıb-keçinin!» – deyilmişdi.
51:43 -
فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُونَ
Onlar öz Rəbbinin əmrindən çıxdılar və onları gözləri baxa-baxa ildırım vurdu.
51:44 -
فَمَا اسْتَطَاعُوا مِنْ قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنْتَصِرِينَ
Onlar ayağa qalxa bilmədilər və onlara kömək edən də olmadı.
51:45 -
وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ
Daha əvvəl Nuh qövmünü (məhv etdik). Çünki onlar fasiq adamlar idilər.
51:46
Tərcümə: Əlixan Musayev