Surə 51 Əz-Zəriyət (Zəriyət), ayə 24 – 46

  1. هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ

    İbrahimin möhtərəm qonaqlarının əhvalatı sənə gəlib çatdımı?

    51:24
  2. إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ

    Onlar onun yanına daxil olub: «(Sənə) salam olsun!» – dedilər. (İbrahim:) «Sizə də salam olsun! Siz yad adamlara oxşayırsınız!» – dedi.

    51:25
  3. فَرَاغَ إِلَىٰ أَهْلِهِ فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ

    O, təşviş içində ailəsinin yanına getdi və kök bir buzov (qızardıb) gətirdi.

    51:26
  4. فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

    Onu onların qabağına qoyub dedi: «Yemək yemirsinizmi?»

    51:27
  5. فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۖ قَالُوا لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ

    O, (qonaqların yemədiklərini görüb) onlardan qorxuya düşdü. Onlar: «Qorxma!» – dedilər və ona elmli bir oğlan uşağı ilə müjdə verdilər.

    51:28
  6. فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ

    Zövcəsi qışqırıb üz-gözünə vura-vura dedi: «Axı mən sonsuz qoca qarıyam!»

    51:29
  7. قَالُوا كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ

    Onlar dedilər: «Sənin Rəbbin belə demişdir. Həqiqətən, O, Hikmət sahibidir, Biləndir!»

    51:30
  8. قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ

    (İbrahim) dedi: «Sizin vəzifəniz nədir, ey elçilər?»

    51:31
  9. قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُجْرِمِينَ

    Onlar dedilər: «Biz günahkar bir qövmə göndərilmişik ki,

    51:32
  10. لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ طِينٍ

    onların üstünə gildən daşlar yağdıraq –

    51:33
  11. مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ

    həddi aşanlar üçün sənin Rəbbinin yanında nişan qoyulmuş (daşlar!)»

    51:34
  12. فَأَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيهَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

    Biz orada olan möminləri (o kənddən) çıxartdıq.

    51:35
  13. فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ

    Lakin orada bir evdən başqa müsəlman tapmadıq.

    51:36
  14. وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ

    Biz ağrılı-acılı əzabdan qorxanlar üçün orada bir əlamət qoyduq.

    51:37
  15. وَفِي مُوسَىٰ إِذْ أَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ

    Musanın əhvalatında da (ibrət) var. O zaman Biz onu Fironun yanına aydın bir dəlillə göndərmişdik.

    51:38
  16. فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِ وَقَالَ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ

    (Firon) öz camaatı ilə birlikdə üz çevirib: «Bu sehrbazdır, ya da dəlidir!» – dedi.

    51:39
  17. فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ

    Biz (Fironu) və əsgərlərini yaxalayıb dənizə atdıq. O, qınanmağa layiq idi.

    51:40
  18. وَفِي عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ

    Ad (qövmünün) hekayətində də (ibrət) var. O zaman Biz onların üstünə xeyir-bərəkətsiz bir külək göndərmişdik.

    51:41
  19. مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ

    O (külək) üstündən keçdiyi hər bir şeyi sovurub külə döndərirdi.

    51:42
  20. وَفِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّىٰ حِينٍ

    Səmud (qövmünün) hekayətində də (ibrət) var. O zaman onlara: «Müəyyən vaxtadək dolanıb-keçinin!» – deyilmişdi.

    51:43
  21. فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُونَ

    Onlar öz Rəbbinin əmrindən çıxdılar və onları gözləri baxa-baxa ildırım vurdu.

    51:44
  22. فَمَا اسْتَطَاعُوا مِنْ قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنْتَصِرِينَ

    Onlar ayağa qalxa bilmədilər və onlara kömək edən də olmadı.

    51:45
  23. وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ

    Daha əvvəl Nuh qövmünü (məhv etdik). Çünki onlar fasiq adamlar idilər.

    51:46

Tərcümə: Əlixan Musayev