Surə 100 Əl-Adiyat (Adiyat)
-
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا
And olsun tövşüyə-tövşüyə çapanlara!
100:1 -
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا
And olsun (dırnaqları ilə) qığılcım çıxaranlara!
100:2 -
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا
And olsun sübh çağı həmlə edənlərə ki,
100:3 -
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا
hücuma keçib tozanaq qaldıraraq
100:4 -
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا
qoşunun içərisinə soxulurlar.
100:5 -
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ
Həqiqətən, insan Rəbbinə qarşı yaman nankordur.
100:6 -
وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ
Özü də bunun şahididir.
100:7 -
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
Həqiqətən, o, var-dövlətə çox hərisdir.
100:8 -
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ
Məgər o bilmir ki, qəbirlərdə olanlar çıxardılacağı
100:9 -
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ
və kökslərdə olanlar aşkar ediləcəyi zaman –
100:10 -
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ
məhz o gün Rəbbi onlardan xəbərdar olacaq?
100:11
Tərcümə: Əlixan Musayev