Surə 100 Əl-Adiyat (Adiyat), ayə 1 – 6
-
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا
And olsun tövşüyə-tövşüyə çapanlara!
100:1 -
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا
And olsun (dırnaqları ilə) qığılcım çıxaranlara!
100:2 -
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا
And olsun sübh çağı həmlə edənlərə ki,
100:3 -
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا
hücuma keçib tozanaq qaldıraraq
100:4 -
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا
qoşunun içərisinə soxulurlar.
100:5 -
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ
Həqiqətən, insan Rəbbinə qarşı yaman nankordur.
100:6
Tərcümə: Əlixan Musayev