Mushaf, səhifə 370

  1. رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

    Ey Rəbbim! Mənə hikmət ver və məni əməlisalehlərə qovuşdur!

    26:83
  2. وَالَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ

    (O Rəbb ki,) Haqq-hesab günü xətalarımı bağışlayacağını Ondan umuram.

    26:82
  3. وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ

    (O Rəbb ki,) məni öldürəcək, sonra dirildəcəkdir;

    26:81
  4. وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ

    (O Rəbb ki,) xəstələndiyim zaman mənə şəfa verir;

    26:80
  5. وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ

    (O Rəbb ki,) məni yedirdir və içirdir;

    26:79
  6. الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ

    (O Rəbb ki,) məni yaratmış və məni doğru yola yönəltmişdir;

    26:78
  7. فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ

    Aləmlərin Rəbbindən başqa, onların hamısı mənim düşmənimdir.

    26:77
  8. أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ

    həm siz, həm də ulu babalarınız?

    26:76
  9. قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ

    O dedi: «Siz nəyə ibadət etdiyinizi görürsünüzmü –

    26:75
  10. قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ

    Onlar dedilər: «Xeyr, amma biz öz atalarımızın belə etdiklərini gördük».

    26:74
  11. أَوْ يَنْفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ

    Yaxud sizə xeyir və ya zərər verirlərmi?»

    26:73
  12. قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ

    O dedi: «Onlara yalvardığınız zaman sizi eşidirlərmi?

    26:72
  13. قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ

    Onlar dedilər: «Biz bütlərə ibadət edir və onlara tapınmaqda davam edirik».

    26:71
  14. إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ

    Bir zaman o öz atasına və tayfasına: «Nəyə ibadət edirsiniz?» – demişdi.

    26:70
  15. وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ

    Onlara İbrahimin əhvalatını da oxu.

    26:69
  16. وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir.

    26:68
  17. إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

    Şübhəsiz ki, bu (hekayətdə) bir ibrət vardır. Lakin onların çoxu iman gətirmədi.

    26:67
  18. ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ

    O birilərini isə suya qərq etdik.

    26:66
  19. وَأَنْجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ

    Musa və onunla birlikdə olanların hamısını xilas etdik.

    26:65
  20. وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ

    O birilərini də ora yaxınlaşdırdıq.

    26:64
  21. فَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَ ۖ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ

    Biz Musaya: «Əsanla dənizə vur!» – (deyə) vəhy etdik. (Dəniz) dərhal yarıldı, (on iki yol açıldı) və hər biri nəhəng bir dağ kimi oldu.

    26:63
  22. قَالَ كَلَّا ۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ

    (Musa) dedi: «Xeyr, Rəbbim mənimlədir. O mənə doğru yol göstərəcək!»

    26:62
  23. فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَىٰ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ

    İki dəstə bir-birini görüncə Musanın səhabələri: «Biz yaxalanacağıq!» – dedilər.

    26:61

Tərcümə: Əlixan Musayev